According to me

Gewoon loslaten! Is het beste wat je kunt doen..

Looking back, stuck in the past. Komt het je een beetje bekend voor? Iedereen doet het eigenlijk.  Als ik terugdenk aan alles wat er in mijn leven is gebeurd (zo spannend is het overigens allemaal niet), merk ik dat ik dat niet meer doe. Eindelijk. Ja, ik denk wel eens ‘oh ja, zo was dat toen’, zonder woede, zonder haat, zonder verdriet. Ik heb nergens spijt van, ik koester geen wrok en alles uit mijn verleden heeft mij gevormd tot wie ik nu ben.

Ik vind mijzelf wel erg leuk by the way 😉

Natuurlijk is het weleens goed om te reflecteren. Om even stil te staan bij het verleden. Maar erin vast blijven zitten niet. Vastzitten betekent namelijk dat je niet vooruitkomt. En we zijn met zijn allen nog hartstikke jong, we hebben nog zoveel om te leren, te zien en te doen. Daarom vind ik het belangrijk om juist vooruit te kijken.

Ja ik weet het.. dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Vooral niet als jou iets is overkomen, waar je helemaal niet klaar voor was. Op dit moment zat je niet te wachten, maar het is toch gebeurd. En nu? Natuurlijk heb ik die momenten ook vaak genoeg gehad. En vroeg ik me af hoe ik hier in hemelsnaam overheen kwam. En of ik ooit stappen vooruit kon nemen.

Ik denk dat het vooral gaat om accepteren. Je moet accepteren dat je je nu in deze situatie bevindt, maar dat het beter wordt. Op een dag wordt je wakker en weet je dat alles wat je toen voelde weg is. En hoe moeilijk het ook is, het is belangrijk dat je je dat meteen beseft: alles wordt beter.

Heb daarom ook geen spijt van dingen die je hebt meegemaakt in je leven. Alles keuzes die je hebt gemaakt of hebt moeten maken, hebben jou gebracht waar je nu bent. En zelfs dan: misschien als je nu nog steeds niet bent waar je wilt zijn. Je werkt eraan. En daar gaat het om.

Koester vooral geen wrok, want dat houdt je alleen maar tegen. Ik heb dat ooit heel even gedaan en ik werd er niet gelukkiger op. Ik haalde niets uit die wrok, dus waarom houden? Ga er maar vanuit dat jij nu beter af bent. Want dikke kans dat dat zo is. Ik geloof ook echt in het ‘what’s meant to be, will be’-principe, en dat gaat wat mij betreft andersom ook op.

Het is bij mij geen bewust proces geweest. Op een gegeven moment besefte ik hoe veel ik me liet tegenhouden door herinneringen uit het verleden. Terwijl ik nu veel sterker ben dan ik was. Terwijl die mensen of die dingen waar ik mij door liet tegenhouden allang niets meer voor me zijn. Dat klinkt misschien hard, maar geloof me, soms is dat nodig. Nogmaals: het is moeilijk. Loslaten gebeurt niet van de ene op de andere dag. Maar het gebeurt wel. Bij sommigen binnen een maand, bij anderen na zes maanden. Het maakt ook niet uit hoe lang het duurt, maar zorg er wel voor dat je uiteindelijk loslaat en vooruitgaat. Ok?

Related posts

Hoppa, nog een serie die ik ZEKER ga kijken: ‘Lord of the Rings’

Onur Ozyigit

Almost weekend

Onur Ozyigit
Aan het laden....